Antyki nazywa się popularnie starociami. Mogą to być zarówno meble, jak poszczególne akcesoria – lustra, bibeloty, drobiazgi. Muszą spełniać podstawowy warunek, by można je było tak nazwać – posiadać stosowny wiek. Ich ceny rynkowe kształtują się w granicach od bardzo niskich po niebotycznie wysokie. To ostatnie związane są ze świetnym stanem zachowania, oryginalnymi zdobieniami, poprzednim właścicielem (zwłaszcza jeśli była to osoba sławna), kosztami renowacji. Takie meble dla większości ludzi dostępne są tylko w muzeach, istnieją jednak kolekcjonerzy specjalizujący się np. w XVIII-wiecznych sekreterach. Z kolei te, których ceny kształtują się niżej niż w sklepach meblarskich, można znaleźć na każdym pchlim targu. Można na nim nabyć praktycznie wszystkie potrzebne rzeczy, a czasem odnaleźć prawdziwe skarby nierozpoznane przez sprzedających ani właścicieli. Często wdraża się w życie specjalne programy telewizyjne, by uświadomić ludziom, że mogą kupić atrakcyjne rzeczy po bardzo niskich cenach, w tym prawdziwe antyki na rynkach i targach. Te zabytkowe przedmioty sztuki dawnej charakteryzują się często złym stanem fizycznym, jednak można je przywrócić życiu i sprawić, by stały się ozdobą każdego pokoju. Dotyczy to nie tylko samych mebli (można spotkać nawet prawdziwie wiekowe zabytki), ale także starych lamp, ozdobnych lichtarzy, poduszek, wazonów czy choćby artystycznych popielniczek. Niestety, niewiele osób zdaje sobie sprawę, że w ich miejscowości istnieją takie miejsca, inni zaś nie są w stanie przełamać barier fizycznych przed korzystaniem z czegoś, co wcześniej należało do kogoś innego.